Interview

Meewerken aan een prachtig boekwerk

In het najaar 2019 werd ik benaderd door natuurfotograaf en eindredacteur van Pixfactory Bob Luijks. Hij vroeg mij of ik bereid was om mee te werken aan het laatste exemplaar van de boekenserie De Mooiste Fotolocaties Nederland. Voor dit laatste deel, De Mooiste Fotolocaties West Nederland, zocht men natuurfotografen voor de Provincie Utrecht. Lang hoefde ik niet na te denken over de vraag, mij toen niet realiserende hoeveel werk het mee zou brengen.

Gaandeweg ontdek ik mij bekende gebieden

Hoe dan ook, het was veel werk, maar ook leuk om te doen. Uiteindelijk heb ik mij bezig gehouden met ruim 20 gebieden in de mooie Provincie Utrecht. De meeste gebieden dacht ik wel te kennen. Echter gaandeweg leerde ik die ‘bekende’ gebieden nog beter te kennen. Dat maakte dat ik met veel plezier heb mogen meewerken.

Interview

Op 10 april dit jaar was het moment daar dat het boek het levenslicht zag. Groot was mijn verbazing toen ik door de Uitgever werd gebeld en vroeg of ik mij wilde onderwerpen aan een interview door RTL Utrecht. Ook over die vraag hoefde ik niet lang na te denken. Het interview moest wel op een van de locaties die ik had uitgewerkt afgenomen worden. Het werd Het Werk aan de Groeneweg, onder deel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het was een onverwachte, maar erg leuke afsluiting van mijn bijdrage aan het deel De Mooiste Fotolocaties West Nederland.

Door de maand heen – maart ’21

Op deze pagina; ‘Door de maand heen’ plaats ik een selectie van mijn foto’s gemaakt in een specifieke maand. Dit maal kun je hier de foto’s bekijken die ik maakte in de maand maart ’21.

broekmolen – streefkerk

“HET DECOR ROND EEN MOLEN VERANDERT VOORTDUREND”

Druk bezocht, maar nog geen Kinderdijk

De Broekmolen ontdekte ik al weer wat jaartjes geleden. In 2013 om precies te zijn maakte ik er de eerste foto’s. Het is een molen, prachtig vrij gelegen in het landschap aan de rivier Groote of Achterwaterschap. Een molen om direct verliefd op te worden en dat geldt zeker niet alleen voor mij. In 2013 was ik veelal de enige die er aan het fotograferen was. Vandaag de dag wordt de molen door veel fotografen bezocht. Niet lang geleden zei een van hen zelfs:”Ja, het begint hier al aardig op Kinderdijk te lijken!” Zolang er nog geen touringcars uitgeladen worden met toeristen, blijf ik de molen graag bezoeken.

Molen informatie

De Broekmolen is een polder wipmolen en werd in 1581 gebouwd. De molen bemaalde een deel van de polder Kortenbroek rond Streefkerk. De molen vervulde diens plicht tot 1957. De molen werd in conditie gehouden door hem geregeld te laten werken. In 2008 moest de molen door de slechte staat de wieken stil houden. In 2010 werd begonnen met de restauratie van de gehele molen. Deze gigantische klus werd in 2013 afgerond.

Bron: Nederlandse Molendatabase en SIMAV (Stichting tot Instandhouding van Molens in de Alblasserwaard en de Vijfheerenlanden)

Hoe kom je bij de Broekmolen

De Broekmolen ligt in de Provincie Zuid-Holland, Gemeente Molenlanden, plaats Streefkerk. Het adres is Achterdijk 1, 2959 LC Streefkerk. Op onderstaande kaartjes (klik erop voor een vergroot beeld in een nieuw venster) zie je waar de Broekmolen staat en waar parkeermogelijkheden zijn.

Foto spotsgroene spots op de rechter kaart

De fiets- / loopbrug die je op de drone opname hierboven ziet, is de spot die de meeste fotografen kiezen. Je hebt vanaf hier namelijk een mooi zicht op de Broekmolen, op de rivier en de landelijke omgeving. In de maanden mei tot en met augustus komt de zon achter de molen op, gezien vanaf de brug. Vooral dan zul je er verschillende medefotografen ontmoeten.

Naast de brug is niet de enige spot. Loop bijvoorbeeld eens langs het water naar de molen. Je vind er mooie spots tussen het riet, maar ook vlak voor de molen. Ook vanaf het fietspad dat iets links van het wandelpad ligt heb je een aantal fraaie compositiemogelijkheden.

Een mooi overzicht inclusief de loopbrug vind je aan de rechter oever direct onder de brug waaroverheen de N481 loopt.

In de maanden oktober – november en februari – maart kun je de Broekmolen mooi fotograferen tijdens de zonsondergang. Loop hierbij de molen voorbij via het wandelpad of het fietspad (de Broekwetering). Als je na enkele meters je omdraait kun je de ondergaande zon achter de molen fotograferen.

De molen is ook fraai te fotograferen als je wat verder de Zijdeweg oploopt. De spots daar geven je een mooi beeld als de zonsopgang meer rechts van de molen opkomt. Tot slot vind ik de spot gelegen in de bocht van de Zijdeweg direct na de N480 zeker de moeite waard. Hiervandaan zie je de molen namelijk via een meertje in de verte staan – zie de laatste foto in de galerij.

Voor informatie over de zonsopgang / -ondergang en weer raadpleeg ik altijd The Photograpers Ephemeris en PhotoPills


OPNAMES VAN DE BROEKMOLEN VANAF VERSCHILLENDE FOTOSPOTS

Rammelaars, moeren en bijhazen

Een pak slaag

Ondanks dat de haas het gehele jaar vruchtbaar is, start het ‘echte’ paarseizoen in de maanden februari en mei. In die periode benadert een rammelaar (♂︎mannelijke haas) voorzichtig een moer (♀︎vrouwtjes haas) van zijn gading. Voorzichtig, want de dame is niet direct in de moed om met meneer te paren. De rammelaar kan zelf een flink pak slag verwachten als diens avances te opdringerig zijn.

2021-04-02-arkemheen-blog

De rammelaar begint daarom eerst met rondjes lopen om de moer. Behoedzaam nadert hij de moer. Dit gedrag vindt plaats in open terrein, de zogenaamde rammelplaats. De rammelaar heeft zo een goed zicht op zijn omgeving. Er kleeft tegelijkertijd ook een nadeel aan. Andere rammelaars kunnen het paar ook zien en dat trekt uiteraard hun mannelijke aandacht.

De oorspronkelijke rammelaar krijgt het dan druk. Ten eerste moet hij moeite doen om de moer voor zich te winnen. Ten tweede moet hij ervoor zorgen dat ‘zijn’ moer niet wordt ingepikt door een zogenaamde bijhaas. Vaak is deze bijhaas een jonger exemplaar, maar wel met voldoende testosteron in zijn lijf. De rammelaars rennen achter elkaar aan, drijven genoemd. Soms is er een knokpartij tussen beiden nodig om te bepalen wie er de baas is. Ja, zelfs de moer betreedt in voorkomende gevallen de box ring.

Als de indringer voorgoed is verdreven, gaat de rammelaar verder met zijn versierpogingen, totdat de moer hiermee instemt. Er wordt eerst liefdevol gelikt en gewassen totdat hèt er werkelijk van komt….

Dit vermakelijke schouwspel mocht ik samen met twee van mijn fotokameraden op 2 april ’21 aanschouwen. Plaats van handeling was de Arkemheenpolder, het Nekkeveld om precies te zijn. Naast de rammelende hazen waren ondermeer ook flink veel grutto’s, tureluurs en graspiepers te zien. Ook deze vogels waren druk met de hofmakerij, waardoor de polder een levendig gebied was.


OPNAMES GEMAAKT IN DE ARKEEMPOLDER OP 2 APRIL ’21


OVERIGE OPNAMES ARKEMHEENPOLDER 2 APRIL ’21

lente (?) in het land

“Grutto, grutto, grutto!”

Voor mij zijn het niet alleen de opkomende bloembollen en de ontluikende blaadjes aan de bomen die de lente inluiden. Nee, voor mij is de roep: “Grutto, grutto, grutto” in de polder hèt teken dat de lente is begonnen. Het betekent ook dat de grutto de Nederlandse weidegebied weer heeft gevonden om er te gaan broeden. Een mooi teken, want het aantal weidevogels, waaronder de grutto, liep een aantal jaar geleden dramatisch terug. Zo erg dat de grutto zelfs op de Rode Lijst van het IUCN werd gezet als zogenaamde ‘gevoelige’ diersoort!

Verlies van habitat was en is nog steeds de voornaamste reden van de achteruitgang in de weidevogelstand. Niet alleen intensieve landbouw, monocultuur (meer gras / minder bloemen), te vroeg maaien, maar ook uitbreiding van het wegennet, de bouw van nieuwbouwwijken en oprukkende zogenaamde Zonneparken (terreinen: weilanden vol met zonnepanelen) zijn de voornaamste oorzaken.

Een groep grutto’s samen op een verzamelplaats in de Arkemheen polder.

Onder andere Vogelbescherming Nederland onderneemt al jaren verwoede pogingen om het habitat van weidevogel in Nederland te redden. Zij pleit vooral en ook al weer heel wat jaren, voor een Europees Landbouwbeleid. Helaas maakt de Overheid geen haast met deze plannen en krijgen andere zaken (‘natuurlijk’) hogere prioriteit.

Acties door de Vogelbescherming ‘dichterbij huis’ leveren gelukkig wel tastbare resultaten op. Zo worden onder andere in samenwerking met terreinbeheerders weidevogelreservaten gerealiseerd. Stimuleert zij weidevogel-vriendelijk agrarisch natuurbeheer, door o.a. een netwerk van ‘Boerenlandvogelboeren’.

Maar …. een echte ommekeer in het behoud van het leefgebied van de weidevogel kan natuurlijk alleen wanneer zoveel mogelijk mensen de noodzaak hiervan inzien. En gelukkig worden steeds meer mensen zich hiervan bewust. En gelukkig daardoor hoorde ik gisteren in de Arkemheenpolder weer: “Grutto, grutto, grutto!” Daardoor zag ik De Nationale Vogel van het Jaar 2015 ook weer vliegen, op een paal zitten en foerageren in de drassige weidegrond.


FOTO’S GEMAAKT OP DE OCHTEND VAN 26 MAART ’21 IN DE ARKEMHEEN POLDER

Meer opnames van weidevogels bekijken? Ga dan naar mijn portfolio….

de zandwijkse en uitwijkse molen

‘Het decor van de molen verandert voortdurend…!’

De eerste molens die ik in 2013 fotografeerde waren de Zandwijkse en de Uitwijkse Molen gelegen aan de rand van het dorpje Uppel in de Gemeente Altena. Fietsend door het Land van Heusden en Altena kwamen wij langs deze twee molens. Op dat moment hing er nog een neveldeken over de weilanden en kwam de zon op achter de molens. Dat was het moment dat ik mij voornam om hier nog eens mèt mijn camera terug te komen. Sindsdien ben ik vele malen naar Uppel gereden om de molens te fotograferen en niet alleen deze twee….

Drone opname van de Zandwijkse Molen, gelegen op een ‘eilandje’

Molen-info

De Zandwijkse en de Uitwijkse Molen zijn twee nagenoeg identieke molens. Zwart geteerde waterwipmolens ruim 200 meter van elkaar geplaatst om elkaar voldoende ‘windvang’ te geven. Beide molens zijn de enige overlevenden van de in totaal zeven molens die hier rond 1500 hun wieken lieten draaien. De molens draaiden alleen wanneer er water in de polder verzet moest worden. Alleen op dàt moment was de molenaar aanwezig, want in de Altenase waterwipmolens waren niet bewoond. Om de molenaar te beschermen tegen de kou was er een stookhok bij de molen gebouwd. Hier kon de molenaar bij het houtkachel zich warmen. De tijd in het stookhok werd nuttig gebruikt door netten en fuiken te breien. Visserij was namelijk een bijverdienste van de molenaar.

De Zandwijkse Molen staat sinds 1972 op een kunstmatig eilandje in het weiland. Het water om het eilandje is gegraven om een zogenaamd rondmaalcircuit te realiseren. De molen moet, voor het behoud ervan, regelmatig in bedrijf worden gesteld. Het water rond de molen zorgt ervoor dat het scheprad dan weer kan ronddraaien.

Bij de Uitwijkse Molen staat nog een uniek gemaal gebouwtje. Dit gebouwtje is de enige overgeblevene van meerdere gemaal gebouwtjes in dit gebied. Het wordt als herinnering aan de lange bemalingsgeschiedenis van het Land van Altena bewaard.

Bronnen: Molenstichting Land van Heusden en Altena en Nederlandse Database

Drone opname van de Zandwijkse molen met het gemaal gebouwtje

Praktisch

De Uitwijkse en de Zandwijkse Molen bereik je via de A27 – afslag 23 Werkendam, Noord Brabant.

Parkeren is lastig. Langs de weg genaamd Tol staat direct na een bocht een groot toegangshek. Daar kun je parkeren, maar let wel dat de toegang vrij blijft. Een andere parkeermogelijkheid is aan het einde van de Uppelse Steeg. Hier kunnen hooguit 2 auto’s staan. Houdt daarbij wel de weg naar Zandwijkse Molen en het fietspad vrij.

Beste fotoperiode – fototijdstip van de dag – fotospots

Als je allebei de molens in één foto wil vangen mèt de opkomende zon achter de molens? Zorg dan dat je in de maand april en/of augustus bij het ijzeren toegangsweg op de weg Tol staat. Ook in die maanden kun je de Uitwijkse Molen solo goed fotograferen.

De Zandwijkse Molen laat zich tijdens zonsondergang het mooiste fotograferen in de maanden november tot en met januari. De zon gaat in die periode achter de molen onder gezien vanaf de brug naar de Uitwijkse Molen en vanaf de oever bij de bunker.

Ondanks dat je de molens op ieder tijdstip van de dag en in iedere periode van het jaar kunt fotograferen, geeft het ochtendlicht en het (na)middaglicht toch de beste resultaten. Persoonlijk ben ik het liefst even voor of tijdens het blauwe uurtje aanwezig. In die periode heb je namelijk kans op een scala van kleuren die de opkomende / ondergaande zon veroorzaakt.

Extra sfeervolle en mystieke foto’s maak je wanneer er een neveldeken ligt over de weilanden waar de molen(s) boven uitsteken. Grootste kans hierop is in het najaar en het voorjaar.

Voor informatie over zonsopkomst en zonsopkomst raadpleeg ik The Photographers Ephemeris en PhotoPills. De app van Weerplaza verschaft mij veelal correcte weersvoorspellingen.

Drone opname van de Zandwijkse Molen in een winters landschap


OPNAMES VAN DE UITWIJKSE EN ZANDWIJKSE MOLEN VANAF VERSCHILLENDE FOTOSPOTS

Eerste storm 2021

Honderdtien kilometer per uur

Op donderdag 21 maart ’21 was de eerste serieuze storm een feit. Windsnelheden tot 110 kilometer per uur werden er gemeten langs de Nederlandse kust. Voor mij dè gelegenheid om weer eens deze windsnelheden zelf te ervaren op het strand en onder die omstandigheid te fotograferen. Als plaats van bestemming koos ik het strand van Scheveningen tussen het Noordelijke Havenhoofd en De Pier. Die ochtend arriveerde ik rond 06.00 uur in Scheveningen. Helaas regende het volgens verwachting toen ik arriveerde. Er zat niets anders op om in de auto te wachten tot betere tijden. Ondertussen rukte de wind flink aan mijn auto. Gelukkig trok de regenbui snel over en kon ik naar buiten.

Op een enorme grote en open parkeerplaats pal naast het havenhoofd viel dat nog niet mee. Enfin, enkele minuten later liep ik op het strand en begon het genieten van de wind. Door de duisternis kon ik nog niet veel zien. Wel had ik al snel in de gaten dat het niet lang zou duren voordat ik gezandstraald zou zijn.

Golven met pluimen

Nadat de zon op was, was er voldoende licht om te fotograferen. Door de harde windvlagen was dit een behoorlijke opgave om de camera met de 100×400 mm lens erop stil te houden. Het statief had ik bij voorbaat al in de auto gelaten, want die had nu geen enkel voordeel. Aanvankelijk probeerde ik opnames te maken van de golven waarbij de wind de toppen van de golf afblaast. Het mooiste resultaat om dit fenomeen vast te leggen is wanneer de zon in je rug staat en je tegen een donkere lucht (bui) in fotografeert. Omdat deze donkere lucht ontbrak, maakte ik gebruik van de betonblokken van het havenhoofd. Geen ideale achtergrond, maar veelal moet je het doen met de geldende omstandigheden.

Duik in de golven

Naast de golven verschenen ook de eerste sportieve bezoekers op het strand. Om opnames te maken van de joggers en tegelijkertijd de storm te visualiseren, lag ik plat op mijn buik. Hierdoor had het voortjagende zand mij en mijn apparatuur volledig in zijn greep. Het gevolg was dat binnen een mum van tijd alles onder het zand zat, maar…ik kreeg ook wat ik voor ogen had.

Ook dook er zelfs een enkelen in de golven. Een van die ‘liefhebbers’ had zijn hondje meegenomen en ik had met het beestje te doen. Het kwam namelijk met zijn koppie amper boven de zandstorm uit. Gelukkig duurde de duik van zijn baasje niet lang. Voor mij was het verblijf op het strand van vier uur lang genoeg, geslaagd en ging met een verwaaide Coronacoupe huiswaarts.


OPNAMES GEMAAKT OP HET SCHEVENINGSE STRAND TIJDENS DE EERSTE STORM 2021

<span>%d</span> bloggers liken dit: