De bandheidelibel

Hoeveel foto’s ik al voorbij heb zien komen van de bandheidelibel weet ik niet. Wel weet ik dat ik deze mooie libel heel graag zelf ook eens wil ontmoeten. Of nog beter; zelf willen fotograferen. Maar ja, daarvoor moet je ‘helemaal’ naar Overijssel en dat is voor mij niet naast de deur.

Tot voor kort was dit mijn overtuiging, want onlangs kreeg ik het advies van iemand om eens in een natuurgebiedje bij Achterveld te gaan kijken. Daar zou de bandheidelibel nu ook te vinden zijn. Een voor mij niet geheel onbekend gebied. Een paar jaar geleden was ik er al op bezoek, juist omdat dáár interessante libellen te zien zouden zijn. Groot was mijn teleurstelling toen ik er aankwam en moest constateren dat alles met de grond was weggemaaid. Geen spriet, stengel of struik was meer te bekennen.

De tip was voor mij aanleiding om er toch weer eens te gaan kijken. Tenslotte is het een heel stuk minder ver dan Overijssel en als er niets is, dan ben ik snel weer thuis. Een van mijn fotomaten wilde wel mee en zo liepen wij op een gegeven moment in alle vroegte het gebied in.

Gelukkig was de vegetatie ditmaal nog ongeschonden en alle kans om iets te vinden. Niet lang hoefden wij te zoeken om de eerste bandheidelibel te vinden. Niet één, maar verschillende exemplaren zaten er! Omdat het al erg warm was die ochtend, was de kans groot dat de libellen snel actief zouden worden. Gelukkig bleven zij lang genoeg stil zitten om gefotografeerd te worden.

Dol blij was ik met de foto’s die ik kon maken, al waren de meesten van een vrouwtje. Wij besloten zeker nog een keer terug te keren. Het liefst op een ochtend met dauw, want dauwdruppels geven de foto’s van de libellen net dàt extra’s. Bovendien blijven de libellen ook wat langer zitten. Ook zou het fantastisch zijn om wat mannetjes in beeld te krijgen. Helemaal compleet zou het zijn als wij getrakteerd zouden worden op een koppel bandheidelibellen die de liefde bedrijven…. Tja, wensen staat nu eenmaal vrij 😉

Nog geen 2 dagen later was het al zover. Opnieuw in alle vroegte liepen wij goed gemutst en vol vertrouwen naar het libellen paradijs. Die muts zakte even later tot over onze oren en kreeg ons vertrouwen een ferme knauw. Waar 2 dagen nog de vegetatie hoog stond en volop aanwezig, zo moesten wij nu zien dat grote delen gemaaid waren. Gelukkig waren er nog wel stroken onaangeroerd en…..vonden wij al snel weer bandheidelibellen en dit maal ook veel mannelijke exemplaren.

Op het moment dat het weer te warm werd en wij besloten terug te gaan, zagen wij een koppel bandheidelibellen in de zogenaamde tandem-houding! Onderdeel van het paringsritueel.

Nadat wij het paartje voldoende hadden gefotografeerd reed een tractor met maaimachine het gebied binnen. De man die het gevaarte bediende wist ons gerust te stellen: er blijven stroken vegetatie staan, juist om te voorkomen dat al wat groeit verloren gaat. Zo zijn op deze tweede dag onze wensen, wat mij betreft, wel uitgekomen….en hoe….

Meer informatie over de bandheidelibel vind je op de website van de Vlinderstichting.

2 Thoughts

  1. Alle wensen uitgekomen, maar ook dankzij je volharding. Mooi dat wij met je foto’s en verhaal kunnen meegenieten

Jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s